Imtihan: Part II

26 Şubat 2010

Imtihan, imtihan dedik ya. Iste bu dunyanin anlami…

Hep sorarlar bu dunya niye var, bizim yasam amacimiz ne, hayatin anlami ne diye…

Cevap 42 degil tabi ki, imtihan iste.

Geri kalan hersey bu imtihanda basarili olmak icin yan malzemeler.

Is-guc, es, coluk-cocuk, anne-baba, arkadaslar, okul, hersey.

Ama insanlar bu yan malzemeleri ana urun yerine koyuyorlar. 20 yil okula gidiyoruz sonraki 40 yil da paranin pesinde kosuyoruz. Taviz demistim ya. 40 yillik is hayatimizda para kazanmak icin,sonsuz olan hayatin bir numarali sarti olan namazi es gecebiliyoruz. Cok tanidigim insan var. 500 lira daha fazla kazanmak icin namazini kilmamazlik edebiliyor. Bir de ustune dindar biri gibi degil de baska bir insan gibi davranabiliyor.

Bir digeri nasil yapsam da bu kizi ayarlasam veya bu cocugu kendime baglasam diye cirpiniyor. Allah, “Zinaya yaklasmayin!” diyor ama insanlarin cogu yaklasmayi birakin, oraya varmis ya da bir onceki duraktalar. Ve butun bunlar cok dogal kabul ediliyor. Belki de en acinacak durum bu.

Allah bir insana guzellik verir. Cevremizde goruyoruz. O kadar guzel, o kadar yakisikli insanlar var. Allah ona bu guzelligi vermis ama bir karsiligi da var. O guzelligini esine sakla demis. Her onune gelenle dusup kalk dememis. Iffetini koru demis(hem kadin, hem erkek icin-gunumuzdeki en buyuk problemlerden biri de bu, namus bir tek kadinda olmaz, esit miktarda erkek icin de gecerlidir ama nedense hep kadinin namusu soz konusu oluyor-). Eger o guzelligini Allah’in emrettigi gibi kullanirsan imtihani gecmis olursun. Ancak o gunumuzde unlulerin yaptigi gibi guzelligini her yerde teshir edip, yasak davranislari yapmak icin kullanirsan o zaman vay haline…

Ayni sey digerleri kadar guzel olmayanlar icin de gecerli. Onlarin imtihani ise guzel olani kiskanmayip, haline sukredip,”Allahim beni neden boyle yarattin?” demeyip, isyan etmemektir.

Bu duruma bakinca guzel olanin imtihani daha cetin gibi duruyor. Guzellik bir nimet ama karsiliginda ahirette hesabi da daha cetin olacak.

Ayni durum zenginlik mevzuunda da gecerli. Zengin olan bu dunyada daha rahat bir hayat yasayacak belki ama obur tarafa yanina o zenginliginden hicbirsey alamadan gittigi gibi, bu dunyada da sahip oldugu herseyden hesaba cekilecek. Fakirin hesabi sabir iken, zenginin hesabi o paranin nasil kullanildigi olacak; o parayi nasil kazandigi, nerelere harcadigi…

Unutmayin ki HELAL DAIRESI GENISTIR, HER KEYFE KAFIDIR.

Icki icmeden de eglenilir dans etmeden de…

Ve de dini vecibelerini yerine getirerek de…

Reklamlar

Imtihan

25 Şubat 2010

Bir kac gundur aklimda. Bunu kaleme dokmeliyim diye dusunuyordum. Yazin bizim Ensar’la konusuyorduk. O, o zaman bana bir sey demisti. Filmlerde hep goruruz. Bir insan hasta oldugu zaman, bir azasini kaybettigi zaman hemen isyan eder ve “Tanrim (ya da inandigi sey neyse), ben ne kotuluk yaptim da bu benim basima geldi” demeye baslar. Veyahut da Dunya’da olup biten kotulukleri gorup de “Tanri insanlari sevmiyor, eger sevseydi kotu seylerin olmasina izin vermezdi” gibisinden garip hareketler icine girerler.

Simdi insani bir hiclik olarak dusunelim. Allah, insana cesitli ozellikler vermis degil mi? Mesela goz gibi ki bunca gelismis teknolojimize ragmen (bir de yuzsuzce hava attigimiz), bir gozun yerine yenisini koyamiyoruz. Allah lutfederek bize iki tane goz vermis. Veya en basitinden (aslinda vucudumuzda basit olan bir sey yok ama…) bas parmagimizin olmadigini dusunelim. O el ile hicbir sey tutamayiz degil mi? Iste o kadar onemli.

Biz alismisiz ‘default setting’ olarak 2 goz, 2 kulak, bir beyin vs. sahibi olmaya. Allah bize onlari vermis ama vermeyedebilirdi…

Bu Dunya bir imtihan memleketi. Insanlar bunu unutmus gozukuyorlar. Kor olmaya isyan etmenin baska bir aciklamasi yok. Her insan farkli seylerle imtihan olunur. Kimi parayla, kimi uckuruyla(Allah bu ikisiyle imtihan etmesin kimseyi…), kimi gozuyle, kimi esiyle vs. Kimin nasil imtihan olunacagina kimse karar veremez. Olum gibi birsey bu da. Iste bunu unutunca hayat cekilmez oluyor. Onemli olan hayatimizdakileri oldugu gibi kabullenmek. Isyan etmemek. Bu Dunya’nin bir imtihan yeri oldugunu unutmamak.

Insanlara bakinca ufak tefek dunyevi seyler icin nelerden taviz verdiklerini gorup sasiriyorum. Sonsuz hayat icin 2 vakit namaz kilmaya vakit ayiramayan insanlar, hicbir anlami olmayan bir sinav icin saatlerini harcayabiliyorlar.

Devami gelecek insallah…

-Guzel yazabilen bir insan degilim. Elimden geldigince duzeltmeye calisacagim insallah…